Dat zou een gepaste reactie kunnen zijn van u, beste bloglezer. “Eindelijk nog eens een postje. Dat mens zit daar dan in Groningen en dan schrijft ze er niet over.”
Ik weet het. Ik ben er me pijnlijk van bewust. Ik schaam me er zelfs voor dat het zolang heeft geduurd. De reden, zegt u? Wel, schoolwerk om te beginnen, skypen met het thuisfront, dagdagelijkse activiteiten en soms gewoon geen zin. Maar er komt verandering in!
Het lijstje “werkjes voor school” wordt korter en korter. Heb ik al kunnen schrappen: review 1, review 2, referaat afasiologie, referaat taalontwikkelingsstoornissen, opdracht Childes 1 en afname onderzoek bij twee controleproefpersonen. Nog te gaan: review 3, werkstuk afasiologie, werkstuk taalontwikkelingsstoornissen en opdracht 2 tot 5 van Childes. Nou, nu ik het zo bekijk, wordt het lijstje niet echt veel korter. Maar toch, de komende twee weken is er rust. Ik doe geen Word/Powerpoint open.
Ideeën over blogpostjes zijn er niet tekort: de manier van lesgeven hier, verschillen Nederlanders – Belgen, de taalverschillen (en dan vooral de woorden van ons, Belgen, die ze totaal niet kennen), de natuur hier, mijn nieuwe camera (jaja!) en nog zoveel meer. Het komt er aan. Eén voor één uiteraard.
Om al iets kort te schrijven: ik ben vanavond naar de fitness geweest. Al diegene die me kennen uit het secundair fronsen nu simultaan hun wenkbrauwen. Ik en sport, dat was nooit een droomcombinatie. Maar sinds het secundair achter de rug is, ben ik er steeds meer van gaan houden, van dat sporten dus. Het is zover gekomen dat ik nu twee à drie keer per week een fitnessprogramma afwerk en ook nog een lesje Zumba meepik. Fitness heb ik vroeger nooit gedaan, maar het bevalt me wel. Ook leuk is dat je, wanneer je uitlogt met je sleutel, ziet hoeveel calorieën je hebt verbrand. Meer motivatie heb ik niet nodig!
En u? Sporten mijn bloglezers regelmatig? En wat staat dan precies op het programma? Laat gerust een reactie achter!
Vandaag is het er echt over: 22 mensen die op mijn blog terechtkomen via de zoekterm “mexicaanse griep”. Wil er mij eens iemand uitleggen hoe al die mensen op mijn blog terechtkomen?! Ik begrijp het niet meer; alle dagen opnieuw krijg ik hits van mensen die met zoektermen zoals “mexicaanse griep grap”, “mexicaanse griep humor” en allerlei varianten hierop op mijn bloglink klikken.
Ik heb het zelf al geprobeerd. Ik typ in google “mexicaanse griep humor” in… en niets. Helemaal niets. Geen springtimegirl-link te vinden. Iemand een verklaring? Laat het me vooral weten!
Ik geef het toe; ik ben gezwicht. Gezwicht voor het opzwepende ritme van zumba waar iedereen al maanden zot van loopt. Ik ben er helemaal voor naar Nederland moeten reizen, maar vanavond was mijn eerste les. Een uurtje van salsa, meringue, Enrique Iglesias en andere, heupwiegende deuntjes. Het heeft wel iets; al die vrouwen aan het shaken met hun heupen. Die ene man achteraan zal het wel eens zijn met mij, denk ik. Hij heeft wel ook wel erg zijn best gedaan, moet ik toegeven. Zijn shirt kon je uitwringen.
Zumba dus: handen en armen van links naar rechts, voeten en benen van voor naar achter en dat met, zoals ik al zei, heel veel heupwiegen. Volgens de boekjes zou je er 500 tot 1000 calorieën (ik schaam me nu even dat ik hier de schrijfwijze van heb moeten opzoeken…) per uur mee verliezen. De instructeur, een vrolijke krullebollige twintiger, zei zelf dat de range wel heel breed is en dat het allemaal afhangt van de mate waarin “je je lijf erin gooit”. Ik moet wel toegeven dat de beloftes van diezelfde boekjes niet helemaal gelogen zijn. Na een uurtje en een goeie douche voel ik me niet alsof ik minstens 500 calorieën heb verbrand. Ik heb gezweet en buiten adem geweest, maar nooit om te zeggen “nu kan ik niet meer”; een gevoel dat ik normaal wel associeer met sporten.
Zumba dus. Ik blijf het doen. Alleen al omwille van de latinmuziek. Ik heb ook enkele leuke mensen leren kennen en dat stimuleert. Wat zou ik hier trouwens anders hele dagen zitten doen op mijn kamertje?
Zumba dus: proberen!
Verschilpunten:
- Gent heeft fietsers, maar Groningen heeft héél véél fietsers. Iedereen fietst: van de rector en de prof tot de student.
- Groningen heeft goede fietspaden, meestal apart van de rijweg met een parkeerstrook voor auto’s tussen.
- De verkeerslichten werken hier anders. Ik heb het nog niet helemaal uitgevist, maar ik denk dat het zo in elkaar zit: fietsers hebben groen als de auto’s rood hebben. Het gevolg is dat als je net het groene licht hebt gemist, je minstens twee-drie minuten staat te wachten, aangezien alle rijrichtingen een apart licht hebben. Op enkele kruispunten gaat het zelfs zo: alle auto’s hebben rood terwijl alle fietsers, uit alle richtingen dus, groen hebben. Voordeel daarvan is dat als je naar links moet afslaan, je het in één keer kan doen. Groot nadeel: fietsers die op elkaar botsen…
- Het weer: elk half uur iets anders. Eerst zon en dan miezel en dan weer zon en dan bewolkt en dan gietende regen en dan koude wind… Heel lastig om je op te kleden!
- Het academisch kwartiertje! Superuitvinding voor mensen die altijd te laat komen zoals ik… Elke les start hier zowiezo een kwartier later dan gepland.
- De taal! Heel grappig soms, maar anderzijds ook lastig in de les. Ze kennen hier geen ‘ypsilon’. De ‘y’ wordt hier ‘lange ij’ genoemd of ‘ygrek’.
- Je hebt in Groningen meer winkels die specifiek op iets gericht zijn: kaaswinkel, honingwinkel, koffiebar (en nee, geen coffee shop’),… Er is hier zelfs een Legowinkel. Heel mooi trouwens!
- De bierglazen: zo klein! De discussie tussen een Pool, waar de bierglazen blijkbaar ook heel wat groter zijn, en een Nederlandse was echt grappig. De glazen zijn niet alleen klein, maar ook nog eens duurder dan in België. Ongeveer 2 euro voor een pintje, maar ik heb ook al 2,50 gehoord. Tijdens Happy Hourzijn ze wel wat goedkoper.
- Het bier zelf: tot nu toe één keer Jupiler gekregen, daarnaast altijd Heineken of Grolsch. Ik ben al mijn internationale vrienden aan het overtuigen om Belgisch bier te drinken!
- In de bars en pubs kan je gigantische pinten bier krijgen waar je dan ongeveer 8 (kleine) pinten uit kan halen. Het is wel heel wat goedkoper dan telkens apart een pintje te bestellen. Ik heb dezelfde grote pinten ook al gezien met Mojito erin. Wel leuk!
Gelijkenissen:
- Heel veel fietsers waarvan minstens drie kwart zonder licht rijdt. In Gent is het zelfs beter, denk ik.
- De architectuur vertoont weinig verschil, behalve dan dat hier vaak hele wijken bestaan uit dezelfde huizen.
- Mijn kot is op 15 min fietsen van het centrum en mijn school. Liever een verschilpunt gezien hier…
- De winkels: helemaal hetzelfde met enkele nieuwe ertussen: Hema, Blokker, Kruidvat, H&M, C&A, Free Record Shop, Aldi, Intertoys … Nieuwe zijn: de Bijenkorf, vergelijkbaar met Inno denk ik, Albert Heyn, een beetje zoals Carrefour,…
Ik ben al 5 dagen over deze post aan het denken en ben dus ondertussen al een heleboel weer vergeten. Als er me nog iets te binnen schiet, vul ik het zeker aan!
P.S. I promise to put something in English as well!
